कास

धुक्यात ओघळते
रंगांचे ठिपके
जग-रहाटीला झुलत
वार्याला डोलत
उभे आपसूक आपल्या जोमात;

कुठे आभाळी निळाई,
अन् सोवळ्यागत तेरडा,
चंदेरी कुमुदिनी कलाकुसर पाण्यात;

काठाशी कंदीली खरचुडी
कोंडी किटक परागीकरणात
रम्य,गूढात दाटले समृद्ध सजीव;

इथे गाळली सीतेनं आसवं भरमार
व्हावी फुलं ही जगभर,
पण,
मिळूदे विश्रांती,
परागांदा सीतेच्या लेकींच्या
आसवांना जन्मभर;

दवबिंदूंचा अलगद डोलारा कोमल
अल्लड इटूकला ठिपक्यांचा बहर
प्रकाशकणांना जलबिंदूची झालर;

सार्या आसमंतात स्वप्न इवले
उभे स्वच्छंद, शांत खंबीर
जरी दाटला आनंद महामूर.


Please note, आभाळी, तेरडा, कुमुदिनी, कंदील पुष्प (कंदील खरचुडी- परागीकरणासाठी किटकाला फुलात कोंडून ठेवणारं एक संदर दुर्मिळ फुलझाड), सीतेची आसवं, दवबिंदू ही खास कास पठारावर मिळणार्या फुलांची नावं आहेत. इथे तेरड्याची सोवळ्याच्या कदासारखा जांभळाभोर रंगाची फुलं दिसली.  

- स्वाती September 19, 2016 23.03 pm.
( Sept 16 - 18 2016)

Comments

Popular posts from this blog

Marathi Haiku

Death

नकळत