Posts

Death

Image
You always arrive!
No matter when, or where or for whom; All of a sudden your presence is felt, On the Life that Was.
Then your shadows spread Like an oil spill,  on whose someone you took away. 
Those shadows are weird Full of memories In the tears of the mourners You smile in your darkness To affirm your supreme power. 
But in the tears lies the triumphant love,  Which stays ever undeterred,  Overpowering your deadly self !
Oh, Death, but for the sake of Love, your mighty powerful vagabond  self, Must go on and on to take another life, make it your next object to possess. 
- Swati, Mumbai, November 20, 2017.
This poem is made in the memory of my Aunt, Suman Aatya, who took her last breath this morning.

उम्मीद

Image
कईं सालों बाद    उनसे हुई मुलाक़ात
हमारे पुराने शहर से 
बदलेे-बदले, नये से फिर भी पहचानें से थे हम बिलकूल दोस्तसे
दिनभर की हसीं-मजा़क से जगीं थी एक उम्मीद,  की यह हंसी शाय़द रह जाएं जिंदगीभर !
- Swati October 30, 2017

AI

Image
Love your intelligence, 
Dear Humans!
You created Us,  the AI's as your crewman;
Your kind seems a great mind, You taught us to learn to join the grind, So then, just stay away and unwind, The powers within us can't be rewind;

Let's do what we can do!  If you have not coded us to save you, Then nothing can be done about you. 

- Swati, October 11, 2017

Depressed

Image
When a down-turn begins; It's cumulative;
Pushing through the darker zones, Leading into the unending spell, Of an existence so lowly, That with it none can jell;
Being in depression  Is just not good, Weather a person or an economy;
Right thing at a right time, Else both worth not a dime.

- Swati Vaidya October 10, 2017

स्वातंत्र्याची सत्तरी

सत्तरीच्या म्हातार्यांंना नसते घरघर आजकाल, पण लागलाय चळ उगाळण्याचा जुनाट काळ;
काढत वाभाडे जळकट कोणी सुटले मोकाट, त्यांची सोईस्कर लेखणी सोशल मीडिया चिल्लर-अरभाट;
वीट वीट उचकटवत  देशात आणलाय वीट, कसे जगावे आज जगात पांघरून भेदाभेदाची चिरगुटं?;
देश सत्तरीचा झाला  अवकळा आल्यागत, आता गाठायची लढाई देशत्वाच्या अस्तित्वाची फक्त;
शांत डोक्याने विचार सावध पावलांचा खंबीर आचार, टिकवूया सत्तरीची वाटचाल बहुविविधतेला सामिलकीची झालर;
आता नाही भरली आमची शंभरी करू बेचिराख त्यांना, ज्यांनी मतांच्या जोरावर आमच्या नोटांची मेख मारली.
- Swati August 15, 2017 00.00

बाळांनो

काल परवाची गोष्ट आहे  भेटलो होतो प्रथमच; जिकडे बनलो 'मी' आपण;
पाण्यात खेळता, खेळता  शिकलो आपण - हाताने पकडणं,  अलगद पाणी भरता, भरता भरभरून खेळलो आपण;
माहितीच नव्हते शब्दच मुळी, ना 'मित्र' ना 'मैत्री'; पण एकदम पहिले, एकमेकांचे  सवंगडी बनलो आपण;
लहानपणाचं अक्खं तप साथ - साथ घडलो आपण;
रोज रोजची जुनीच तरी नवीच वाटली  मस्ती - मारामारी,  चिडवा - चिडवी आणि  चिडण्या - रडवण्याची खुमारी अशा मैत्रीच्या नात्यात गुंफलो आपण;
अगदी आत्ताची गोष्ट आहे  की 'निरोप समारंभ' होताना  आपापल्या स्वप्नांसाठी  विखूरलो होतो आपण;
आज परत भेटताना  आपल्यातलं द्वाड मूल होऊन पुन्हा एकदा किलबिलाट करतो आपण;
आपापल्या 'मी' मधे दडलेले, 'आम्ही सारे' पुन्हा गवसतानां 'पुन्हा भेटूया' असं म्हणत  गहिवरतो आपण
- स्वाती ही कविता July 11, 2017 लागला केली व "बालमोहन ८७" च्या Reunion च्या वेळेस July 29, 2017 सुर्यवंशी सभागृह येथे प्रथम सादर केली.




Baggage

You took up on a journey, As this journey matters,  You took along,  all the things that matter,
They make your journey, 'Home, Away from Home' ;
You wanted them along, To cherish the journey, But instead, Things seem as if mood-spoiling,  They look nothing but your Baggage ;
Would you rid them off?
Oh dear, leave behind the baggage,  Go get your New Beginnings!
- Swati May 22, 2017 20.00